دیروز اولین بار بود که اینقدر چهرش ناز و معصوم شده بود....کمتر از همیشه آرایش کرده بود و ساده تر اومده بود...با کلی کلاس گذاشتن واسش و اینکه کار دارم(خداییش کار داشتم باید میرفتم سر کار)بهش گفتم بیا و کارتو بهم بگو...از دانشگاه اومده بودم خیلی خسته بودم...با آژانس اومد منو ببینه،کلی اسرار کرد که منو ببره با آژانس سر کارم برسونه ولی من قبول نکردم و قاطی کردم واسش چون بهم گفت فقط یه جمله میخوام بهت بگم...خیلی دوست داشتم بهم زود تر بگه ولی هی طفره میرفت.دوست داشت مدت بیشتری کنارم باشه و با خیال راحت بهم بگه و راضیم کنه...ولی من نمیخواستم باهاش تا محل کارم برم.گفتم اگه نگی همین الان میرم و دیگه جوابتو نمیدم...گفت:ازت یه فرصت دیگه میخوام...نذاشتم حرفش تموم بشه و گفتم:نه...گفت:من میدونم تو فقط با اخلاق من مشکل داری،قول میدم درست بشم...گفتم:چه دلیلی داره من که اینهمه تو رو ناراحت میکنم و نمی تونم باحات به خاطره اخلاقت و حرفات خوب برخورد کنم،بازم میخوای باهام باشی!؟گفت:من دوستت دارم...گفتم تو اینطوری هستی و من اینجوری،پس تو با کسی باش که ناراحتت نکنه و من هم با کسی دیگه...بوقضش گرفته بود...تو چشاش مثل همیشه اشک جمع شده بود(بهم ثابت شده دوسم داره)گفت:نمیخوام از دستت بدم.گفتم:آخه تا کی؟گفت:تا هر وقت که بشه...!!..گفتم بهت زنگ میزنم خبرشو میدم...گفت همین الان باید بگی.گفتم آخرین باریه که بهت فرصت میدم...ولی تو نمیتونی درست بشی!!!گفت:اگه دوباره تکرار کردم بدون اینکه بهم بگی دیگه جواب زنگامو نده...گفتم مطمئن باش همینکارو خواهم کرد...سکوتی کردم و به چهره معصومش نگاه میکردم و تو دلم میگفتم چه قشنگ شدی....گفت حالا بیا بریم با آژانس سر کارت و من تا اونجا باهات باشم...گفتم نه..گفت خوب خودم همینطوری باهات بیام...گفتم نه..نگران بود که آیا واقعا بهش این فرصتو دادم یا...!!!میخواست دلمو بدست بیاره...گفتم:اینجوری میخوای تغییر کنی؟تو که دوباره داری اصرار میکنی!زود گفت باشه از الان شروع شد...ازش خدافظی کردم..دست هم ندادم..دور تر که شدم نگاهم رو به طرفش برگردوندم دیدم داره نگام میکنه...و من رفتم...!!..

حنانه با اینکه میدونم یاری داری و امیدوارم اون واست تولد بگیره،خواستم رسم معرفتو بجا بیارم و منم تولدتو تبریک بگم...همیشه شاد و سلامت و موفق باشی در پناه حق...