این روزا و روزهای سرد زمستانی که گذشت کلی کار داشتم و این سردی با اتفاقاتی که برام افتاد هنوز به دل و روحم مونده.میخوام از دوستان عزیزم که بعد اینهمه وقت آپ نکردم و بازم منو تنها نگذاشتن تشکر کنم.اگه بشه دوباره از خاطراتم به یادگار بزارم تو وبلاگم.نمیدونم از کجاش بگم،ولی از اینکه درست اسم وبلاگ رو انتخاب کردم خوشحالم.واقعا بد شانسم در بعضی موارد.اول از امتحانای دانشگاه بگم که همه درس هام رو پاس کردم با نمره های بالا و تا الان که هنوز یه درسم نمرش نیومده معدلم ۱۶.۵ شده و اگه ۲۴ واحد بهم بدن ترم آخرم میشه.واسه کارشناسی هم دفتر چه گرفتم و ثبت نام کردم،تو تیر ماه سال ۸۷ آزمون دارم،برام دعا کنین که قبول شم.راستی با کمی تاخیر روز ولنتاین رو تبریک میگم به همه عاشقای دنیا و دوستام و کسانی که دوستشون دارم.وای چه قشنگه صدای ویگن که از اسپیکرام صداش میاد:گریه مکن که سرنوشت،گر مرا از تو جدا کرد،عاقبت دلهای ما،با غم هم آشنا کرد.و بعدش دلکش می خونه:عاشقم من،عاشقی بی قرارم،کس ندارد خبر از دل زارم،آرزویی جز تو در دل ندارم....آه...چند بار اومدم به روز کنم و بگم که بعد از یک سال و چند ماه بالاخره این سارا خانوم {که قبلا در موردش کاملا توضیح دادم} رو دیدم و برای دومین بار بود که میدیدمش بعد از جریان آشناییمون،البته سارا جان الان حکم خواهرم رو داره و کلی با هم خوبیم.از همین جا هم بهش سلام میکنم چون میدونم میاد وبلاگم رو میخونه و به من لطف داره همیشه.اول اینو بگم تا میخوام در موردش حرف بزنم همه چیز از ذهنم پاک میشه و این فکر میاد سراغم که اصلا چرا باید بنویسم برای چی!؟،برای کی!؟،چه فایده اونی که باید بدونه که اینجارو نمیخونه،البته اگه میدونست هم شاید....!!..چیزی که میخوام بگم بر میگرده به پست (هنوز به پات نشسته ام) در ۲۴ مهر.بعد از اون جریان با کلی صحبت تقریبا روابطمون خوب شد.دوباره اوضاع به حالت اولش برگشت ولی باز هم یک مزاحم داشتم،همون فامیلشون (پسر خاله مامانش) بود.اینجا باید بگم که من قصد دوستی معمولی رو نداشتم و برای آینده میخواستم این خانوم رو البته هم بگم هنوزم میخوام.خلاصه بگم که قبل از ولنتاین من هدیه ام رو دادم بهش و کلی خوشحال شد.ایم گذشت تا شد یه  روز مونده به ولنتاین که همدیگر رو دیدیم و هدیه ای بهم داد و حرفای غریبی به گوشم میخورد که ما به درد هم نمیخوریم و خیلی بسته صحبت میکرد که بعدا گفت چون چشم هام رو میدیده نمیتونسته همه چیز رو بگه.چشم های من انگار گویای تمام احساس من هست و میتونه ارتباط قوی برقرار کنه و تمام حرفام رو منتقل کنه.این خانوم به خیال خودش اومده بوده تا تموم کنه این دوستی رو و این کار رو کرد ولی من حتی موقع خداحافظی جدی نگرفتم و به شوخی تلقی کردم.حالا می فهمم وقتی از ماشین پیاده شد و داشت در رو می بست چرا اونطوری نگاهم کرد!عصر همان روز هم اس ام اس داد که می خواستم تو ماشین بگم حرفامو ولی تا چشم به چشمات می افتاد لال می شدم،اینم از بد بختیمه دست خودم نیست.اس ام اس بعدی این بود:نوید میخوام از فکرم بری بیرون،من و تو مال هم نیستیم،با هم بودنمون وقت تلف کردنه،جفتمون سر کاریم،تو ضرر میکنی و من داغون میشم...(الان میتونم بگم یکطرفه نباید قضاوت کرد)من گفتم بزنگم که صحبت کنیم؟اس ام اس داد اینجوری راحت ترم،جواب هم نمیخواد بدی،میخوام خودمو بزنم به نفهمی،چون اینجوری به نفعمه،هیچی نگو...هیچی...اس ام اس های بعدی که به ترتیب میومد و من هیچ جوابی نمیدادم...عاشق خورشید چشاتم ولی دیگه نمی خوام بهم بتابی،می خوام خاموش بشم،تاریکی و سرما مال من خودم می خوام،چشماتو به روم ببند....تمام تنم گس شده!نوید اونطوری نگام نکن،بد حال و پریشونم،بال پروانه ی قلبم سوخته،تو دیگه آتیش به جونم نزن!(چه آتیشی آخه؟دوستان شما بگین بدونم)این واسه جفتمون بهتره...سکوتت دیوونم میکنه،اما نمی خوام جواب بدی چون میدونم با جوابت خورد میشم!نوید..نوید..نوید..نوید..نوید..آخ نوید دارم از هم می پاشم.من فردا عصر بهش اس ام اس دادم که دارم میرم نمایشگاه دقیقا روز ۲۲ بهمن بود (نمایشگاه محیط زیست به دعوت پسر عمه ام واسه همکاری در غرفه ای که گرفته بود برای ۴ روز)بعد اس ام اس رفتم حمام اومدم دیدم ۴ تا میس کال ازش دارم با یه اس ام اس که گفته بود: بردار کارت دارم.تا خوندم اینو دوباره زنگید موبایلم و جواب دادم،دیدم صدای پسر میاد گفت الو......گفتم امید جان شما هستی؟خلاصه انجوری بود که گوشیش دست امید(پسر خاله مامانش)بود.میتونم بگم پسر بی ادبی هست و خیلی غیر منطقی،من آروم صحبت میکردم باهاش،وقتی دیدم داره چرندیات میگه قطع کردم.هر کسی بلده بد باشه و چرندیاتی بد بگه ولی من نباید خودمو هم ردیف اون آدم بی ادب میکردم و مثل خودش میشدم.با اس ام اس ارتباط برقرار کردم و حرفای خوبی که اساسی بود و خود این دختر خانوم بهم گفته بود زدم.چند بار دیگه هم زنگید که ریجکت کردم.ساعتی بعد از این دختر خانوم که نمیتونم اسمش رو متاسفانه بگم اس ام اسی اومد:نوید دست از سرم بردار،حالم ازت بهم میخوره!دیگه نمیخوام بهم زنگ بزنی اس ام اس بدی،از زندگیم برو بیرون،من نمی خوامت،من عاشق امید م...نوید خودتو گذاشتی سر کار نوید من نه با تو،نه با هیچ کس دیگه ای جز امید نمیتونم ازدواج کنم!چون...نوید من با امید...می فهمی،من نمی تونم....من یه اتفاقی برام افتاده که دیگه نمیشه،امیدوارم منظورم رو بفهمی،نمیتونم واضح تر بگم!تو هم دیگه بس کن....نوید دیگه تمومش کن،من و تو نمیتونیم مال هم بشیم،بچه نشو.خیلی وقته پیش باید این اتفاق می افتاد،تا الانم خیلی دیر شده،کشش نده...{الان که دارم تایپ میکنم ساعت ۱:۱۷ بامداد روز پنجشنبه که مصادف شده با اربعین امام حسین (ع) و دارم یه آهنگ خیلی ملایم دلکش و ویگن رو گوش میکنم که آخر پستم مینویسمش}ادامه اس ام اس های دختر خانوم که به من داده:من عوضی ام،من کثافتم،من اونی نبودم که تو فکر میکردی،راحتم بذار،دلم صاحب داره،خیلی وقته دلمو به امید باختم،راحتم بذار عوضی!اه....خورشید چشات مال خودت،ولم کن،تو تاریکی تنهام بذار،تنهام بذار،با روحم بازی نکن،داری داغونم میکنی،کاری نکن قید زندگی رو بزنم.....تو هیچ سهمی نداری،نمیدونم دنبال چی اومدی!....صورتم رنگ خونه،چشمام مال خودم نیست،بابام فشارم رو گرفته رو ۱۴ میگه بریم دکتر من نمیرم،دعا کن تموم شه،نمی خوام صبح فردارو ببینم......این اس ام اس آخرمه،خوندیش پاکش کن،کاش هیچ وقت چشماتو نمی دیدم،هیچ وقت خودمو نمیبخشم،لعنت به من،از خودم خسته ام،دارم فرو میرم....

پی نوشت:کمکم کنین لطفا....کلی حرف دارم ولی نمیتونم بگم...یا حق..!!..